Tekstversie
Inhoud tonen

 

Rotsen en droge heide - extreme leefomstandigheden voor planten en dieren

Waar ze meest in het oog springen is op de wandelweg (Kreisstr. 7) langs de Urfttalstuwdam, markante rotsen vinden we in het Nationaal Park bij Hetzingen en Dedenborn. Verschillende rotsformaties hebben hun huidige vorm aan het verleden te danken, het delven van leisteen, en steen voor de wegenbouw en de bouw van de Urfttalstuwdam. Geologisch gezien zijn deze vrij liggende rotsen, leisteen en zandsteen, deze soort gesteente bestaan hoofzakelijk uit silicatische verbindingen en zijn van nature voedselarm.

Belangrijk voor de leefomstandigheden op gesteente is onder meer het soort gesteente, de exponentie ten op zichte van de zon en de graad van beschaduwing. Aan de voet van de formaties of boven op de rotsen heersen totaal verschillende microklimaten, de voet wordt door bomen beschaduwd en de top ligt open en bloot in de zon.

Het donkere vochtige microklimaat van de door bomen beschaduwde rotsen bieden ideale verhoudingen voor mossen en varens. Door het blad respectievelijk naald kan in spleten en nissen humus ontwikkelen, dat vervolgens een wortelruimte aan grassen en kruidachtige planten geeft. Half beschaduwde rotsen zijn oorspronkelijke leefgebieden voor struikheide, maar ook voor andere heidevegetaties. Deze treffen we tegenwoordig ook op door mensen gecreeerde grote zandgebieden aan zoals de heide bij Drover en bij Schaven in de omgeving van het Nationaal Park.

Zon geexponeerde rotsen gelden van wege hun warm-droog microklimaat als extreme standplaatsen. Hier kunnen slechts planten en dieren leven die aan zulke bijzondere omstanden zijn aangepast. Bonte korstmossen, kruidachtige met dikke en behaarde bladeren die water kunnen opslaan maar ook reptielen en bepaalde vlinders voelen zich hier thuis.

De rotsformaties in het Nationaal Park hebben meestal een natuurlijke oorsprong. Ze behoeven geen extra beheersmaatregels voor het behoud ervan en behoren tot beschermd natuurgebied. Hun meestal zeldzame en bedreigde plante- en diersoorten zijn echter zeer gevoelig voor verstoringen en moeten voor hun voortbestaand met beschermende maatregelen zeker gesteld worden. Korstmossen bijvoorbeeld groeien heel langzaam en kunnen snel door het betreden kapot gaan. Om dit te verhinderen is het in het Nationaal Park veboden om op rotsen te klimmen.

 
 

Rotsplanten

Rotsen die in de schaduw liggen zijn vochtiger en daardoor goed geschikt voor de leefomstandigheden van talrijke mossen die in rotsen voorkomen. De soorten die hier het meeste voorkomen en ook goed herkenbaar zijn de hunebedbisschopsmuts (Racomitrium heterostichum) en het klauwtjesmos (Hypnum cypressiforme).
 

Dieren van de rotsen

Ook als deze grillige rotsen een weinig vriendelijk voorkomen hebben als leefruimte voor dieren, kunt u als u goed kijkt vaststellen dat hier veel zeldzame soorten die in Nordrhein – Westfalen bedreigd worden te vinden zijn.
 
 



Naar boven